සිතින් පත්තිනි නොහොත්

කන්නකී වී කෝවලන් ලග

තුරුලු වන්නට සිතා ඉන්නැති..

පතිනි දම් සුදු සාලු අස්සේ

සගවා ඉන්නට වෙර දරන්නැති..

ලොවට රහසින් අදුරු කුටියක

කෝවලන් ලග සලු ලිහන්නැති

රන් රිදී මුතු ගෑවිලා නැති

පා සලබ අමතකව එන්නැති..

පා සලබ සේ නුබව දවසක

කෝවලන් මග දමා යන්නැති

පතිනිවත අමතකව දහසක්

කෝවලන්ලා නුබ සොයන්නැති...

පියයුරක් පොලොවේ ගසන්නට 

හයිය හත්තිය නුඹට නැතුවැති

ලොවට නොපෙනෙන දුක් අදෝනා

නෙතේ කදුලක සිරවෙලා ඇති....

|ප්‍රදීප් ලක්ශිත | 2016.06.18

Read More

ඉසුරුමුණියේ පෙම්වතාට

දහක් සෙනග ගැවසෙන තැන
දහක් නුඹ බලන්නට එන
පිය'ඹ ලැම වසාලන්නට
අමතක වීදෝ....

පුරා දුරාතීතෙක හිද
පිය'ඹ වතට තුරුලු කරන්
අව් වැස්සට ඉහලන්නට
සෙවනක් නැතිවීදෝ....

සියක් වස් ගෙවී ගිය තැන
මුව'ග සිනා පොදි බැදගෙන
එදා වගෙම අදත් පෙමින්
කෙලෙස හිදිම් දෝ.....

               | ප්‍රදීප් ලක්ශිත| 2016.05.11

Read More

කිදුරු කව

කුඩා වැල්ලේ තබා පා යුග
දෑත කරගැට දෙස බලා
සුදු පුතා පිට කිදුරු කුමරුන්
දියඹ වෙත පියමන් කලා...  

දියඹ පීරා ගෙනා අස්වනු 
වැලි තලාවක අතුරලා
කිදුරි මොහොතක් කිදුරා යන මග
බලා දෑතම එක් කලා....

වැල්ල හාරන් සිප්පි අහුලන
පුතු දෙසට නෙත් යුග යොමා
හදේ ගැඹුරුම තැනක සිර වූ
සුසුම් සුළඟට මුහු කලා...

Read More

ගහපියව් බොල ගහපියව්

ගහපියව් බොල ගහපියව්

ඔලු පැලෙන්නට ගහපියව්

රුහිරු බිඳු දැක සිත් නිවේනම්

තවත් හය්යෙන් ගහපියව්....

විදු මව්න් නොමරා මරන විට 

නෙත් කඳුලු පිරෙනව බොලව්

අමුතුවෙන් කඳුලැල් අවැසිනම්

කඳුලු ගෑසුත් ගහපියව්....

රුහිරු මදිනම් කඳුලු මදිනම්

උවමනා මොනවද කියව්

අපේ ජීවිත අවැසිනම් තව

පපුවටම උන්ඩය තියව්....

දහස් ගනනින් ඔලු පැලූවත්

එක එකා තොපි මරා දැමුවත්

සිප් සතර දෙන මව් රකින්නට 

හෙටත් අපි එනවා බොලව්....

                                                  -----හිතුවක්කාරයා----

Read More

Walking path

කෑ දේ දිරවන්න

බඩ තඩි පිරිමි

බඩ තඩි ගැහැනු

ඇවිදිති සැතපුම් ගනන් දුර.....

පාන් පෙත්තක් සොයා

ඔවුන් පසුපස යදිමින්

තවත් සමහරක් අය

ඇවිදිති සැතපුම් ගනන් දුර.....

ජීවිතය නම් වූ

Walking path එක තුල.....

                                  ----හිතුවක්කාරයා----

Read More