Skip to main content

Posts

ගුරුවරයෙකු පාසලේදි සිසුවියක් දූෂණය කරයි ---පුවතක්-----

අයනු ආයනු ඉයනු ඊයනු
හෝඩි පොත පිටු ඉරා වැලපුණු
සල් ගසේ මල් පොකුරු පරවී
කදුළු බිදු දස අතේ විසිරුනු


හේන නවදැළි කිරට පීදුනු
අමර තනියට පැලට ගොඩඋනු
අසනි වැසි බිම වැටුනු දවසක
සාමා සල් මල් අතර තනිවුනු

රෙද්ද බැනියම සුදට දිලිහුනු
ගිජුලිහිනි ඇස් රතට බැබලුනු
උකුසු තුඩගින් හලා හල විශ
ගවුමෙ රැල් එකිනෙකින් පොඩිවුනු

අයනු ආයනු ඉයනු ඊයනු
හෝඩි පොත පිටු ඉරා වැලපුණු
සල් ගසේ මල් පොකුරු පරවී
කදුළු බිදු දස අතේ විසිරුනු
Recent posts

කොටුව දුම්රියපළ ඉදිරිපිට

කාකි ඇදුමන් ඇගෙහි ලාගත්
මාර සේනා නිතර යන එන
රක්ත වර්නෙන් උස්ව මොරදී
නුවර වැසියන් නිතර රැස්වෙන

අව්ව වැස්සට තෙමී දින සති
අට්ටාල වල රැය පහන් වන
රජුන් මැතිදුන් වසා නෙත් යුග
හනික පිම්මේ ඉගිල්ලී යන

වීදි පහනක එලිය මගහැර
අමාවක තැන් සොයා ඇවිදින
සරාගික නෙත් දහක් හොරැහින්
කස්ටමස්ලා සොයන් පැමිනෙන

කෙසග සිරුරක ඉරුනු වැරහැලි
දවටාන නාවර පෙරාගෙන
හැට්ට කටු ටොෆි ලොසින්ජර පොත්
ගන්න ලාබයි කියා විකුණන 

හීන කන්දක් හදෙහි සගවන්
තුට්ටුවක පඩිපතක් හිස ගෙන
දිනපතා දුම්රියෙන් ඇවිදින්
පනින්නට රතු ඉරෙන් දුවයන

මෙ'ලක සිරි විසිතුරු බලන්නට
මැණිකෙ උඩරට සොයා ලතැවෙන
අහල පහලක ඉගිල යන්නට
හඩින් ගුගුලන බොහෝ බස් යන

මෙපුර ඇවිදින යනෙන සකියනි
අසිරිමත් පුර වැයුම් නොගැයෙන
ස්වේත වර්නෙන් උස්ව හිනහී
සුවහසක් දන එතෙර කරවන


ලියමනක්

රහට බත් නැති මාලු පිනි නැති
කැන්ටිමක් අපි ලගම තිබුනා
මිරිස් තුනපහ නොදුටු හොද්දක
කදුලු බිදු ලුනු රහට හැපුනා

තට්ටු පහ හය උසට හොස්ටල් 
ගජේ දාගෙන ඉන්න ලැබුනා
අනේ අම්මේ නින්ද එනකොට
කඩුපුලක මල් සුවද දැනුනා

මලක් දෑතින් ගත් කුමාරෙක්
ඊයේ හවසත් ඇවිත් උන්නා
නුහුරු හැගුමක් හිතට දැනුනත්
හීනෙනුත් බයවෙලා ඇඩුනා

උදේ ලෙක්චස් හවස ලෙක්චස්
පහුවදා ප්‍රැක්ටිකල් තිබුනා
දවස් දෙකකින් ගෙනත් දෙන්නට
ටියුට් මිටියක් අතේ රැදුනා

සෙමෙස්තරයක් ගෙවී අවසන
විබාගේකට වරම් ලැබුනා
නිදිමරාගෙන දාපු ගිරවගෙ
වදන් පේපරෙ උඩට වැටුනා

අනේ අම්මේ හිටියා දැන් ඇති
හීනෙනුත් අම්මාව  පෙනුනා
එක්ක යන්නට එන්නේ කවදද
චූටි දූ ඉකි ගසා හැඩුවා

@ඉරුනු පිටෙක ලියූ කවක්
ප්‍රදීප් ලක්ශිත | 2016.10.06

සිතින් පත්තිනි නොහොත්

කන්නකී වී කෝවලන් ලග තුරුලු වන්නට සිතා ඉන්නැති.. පතිනි දම් සුදු සාලු අස්සේ සගවා ඉන්නට වෙර දරන්නැති..

ලොවට රහසින් අදුරු කුටියක කෝවලන් ලග සලු ලිහන්නැති රන් රිදී මුතු ගෑවිලා නැති පා සලබ අමතකව එන්නැති..
පා සලබ සේ නුබව දවසක කෝවලන් මග දමා යන්නැති පතිනිවත අමතකව දහසක් කෝවලන්ලා නුබ සොයන්නැති...
පියයුරක් පොලොවේ ගසන්නට  හයිය හත්තිය නුඹට නැතුවැති ලොවට නොපෙනෙන දුක් අදෝනා නෙතේ කදුලක සිරවෙලා ඇති....
|ප්‍රදීප් ලක්ශිත | 2016.06.18